Och, Ameryko.
Chciałbym móc powiedzieć, że to była nadal Ameryka.
Jednak z czasem zrozumiałem, że kraj nie może istnieć bez ludzi.
A tutaj ludzi nie ma.
Nie, kochani. Teraz to Stany Zjednoczone Zombielandu.
Zadziwiające jak szybko sprawy mogą się totalnie spierdolić.
Dlaczego więc żyję, skoro inni zamienili się w mięcho?
Dzięki mojej liście zasad.
Pierwsza zasada przetrwania Zombielandu: WYDOLNOŚĆ
Po ataku wirusa, z wiadomych powodów, pierwsze na celownik poszły grubasy.
Biedny, spasiony gnojek.
W miarę szerzenia się infekcji i chaosu,
nie wystarczyło już tylko szybko biegać.
Należało zdobyć broń i nauczyć się nią posługiwać.
Co prowadzi do zasady nr 2: PODWÓJNE DOBICIE
Kiedy nie masz całkowitej pewności, że trup na pewno wykitował,
nie szczędź amunicji. Jeden czysty strzał w głowę.
Ta kobieta nie musiała zostać zjedzona jak Happy Meal.
Nie musiała i nie powinna.
Zombi dość szybko nabrali sprytu.
Jakoś wyczuwali moment, kiedy człowiek był najbardziej bezbronny.
Nie można już nawet spokojnie się wysrać?
Nie daj się przyłapać bez gaci. Zasada numer 3: STRZEŻ SIĘ KIBLI
Gdy zombi zaczęli przewyższać liczebnie ludzi,
trzeba było zerwać wszelkie więzi emocjonalne.
Jeśli okoliczne dziewczynki to teraz popierdolone potworki,
chyba najwyższa pora wcisnąć gaz do dechy.
Należało się skupić na własnym przetrwaniu.
Co prowadzi do zasady nr 4, dość podstawowej.
Zawsze zapinaj pasy.
Szykuje się niezła jazda.
tłumaczenie unseen & Sabat1970
korekta sinu6
.:: ZOMBIELAND ::.
Ten koleś na dole to ja. Jestem w Garland, w Teksasie.
Może wyglądać jak zniszczone przez zombi, ale Garland zawsze takie było.
Miesiące po tym, jak pacjent zero ugryzł zarażonego hamburgera.
Dwa miesiące później mogę być ostatnim niekanibalem w kraju.
Raczej nie jestem książkowym przykładem ocalałego,
ze wszystkimi moimi fobiami i zespołem jelita drażliwego.
Ale mam tę przewagę, że nie posiadam przyjaciół ani bliskiej rodziny.
Przetrwałem, bo nie ryzykuję i trzymam się zasad.
Moich zasad.
Zasada nr 1: WYDOLNOŚĆ
Cholera.
No jasne.
Zasada nr 4: PASY
Skurwysyn.
Zasada nr 2: PODWÓJNE DOBICIE
Przynajmniej nie było już potrzeby szukać sracza.
Kolejna zasada przetrwania Zombielandu: MAŁY BAGAŻ.
I nie chodzi mi o walizki.
Zawsze byłem odludkiem.
Stroniłem od ludzi jakby byli zombi, zanim jeszcze stali się zombi.
Teraz gdy wszyscy są zombi, brakuje mi ludzi.
Podróżuję z akademika w Teksasie do Columbus w Ohio,
mając nadzieję, że rodzice nadal tam żyją.
Choć nigdy nie byliśmy blisko, byłoby miło zobaczyć znajomą twarz.
Każdą bez krwi na ustach i bebechów między zębami.
Dziękuję.
- Czego szukasz? - Niczego. Mam pewną listę.
Nie ma tam nic poza moją torbą.
Zasada nr 31: SPRAWDZAĆ TYLNE SIEDZENIE
- Jak masz na imię? - Stop. Żadnych imion.
Żebyśmy się zbytnio nie spoufalili.
Prawie strąciłeś alkohol.
- Nie musisz... - Dokąd zmierzasz?
Do Columbus. A ty?
Do Tallahassee.
- Chcesz jeszcze? - Nie. Jeden styka.
Tallahassee i Columbus leżą na wschodzie.
- Więc? - Więc... Tallahassee.
Nie chcesz trzymać się razem... przez jakiś czas?
Sprawa wygląda tak, Columbus.
Niełatwo ze mną wytrzymać, a czuję, że jesteś męczący, więc...
Daję nam szansę do Texarkany.
Serio? No to jedźmy tam.
Jesteś małą męczydupą, co?
Może zapniesz pas, dla bezpieczeństwa.
Już wiem, że będziesz mi działał na nerwy.
Choć praca zespołowa nie była w moim stylu,
zrozumiałem, że z Tallahassee będzie bezpieczniej.
Uwielbiał rozpierduchę i...
Interes kwitnie.
Jednak dość szybko stało się jasne, że miał pewną słabość.
- Co tu robimy? - Popatrz. To ciężarówka Hostess.
Tak, widzę, że ciężarówka. No i?
Mam ochotę na Twinky.
Idziesz?
Tak. Chwila.
Zgrywasz się?
Nie. Też powinieneś się rozgrzać. Zasada nr 18: ROZGRZEWKA
Zwłaszcza schodząc ze zbocza, to bardzo ważne.
Nie wierzę.
Widziałeś, żeby lew rozgrzewał się przed polowaniem na gazelę?
- Sno-Balls. - No.
Sno-Balls!
A gdzie jebane Twinky?
Lubię Sno-Balls.
Nie znoszę masy kokosowej. Nie smaku, tylko konsystencji.
Świeże.
To jeszcze nie koniec.
To pewnie kiepski moment, ale muszę się wykasztanić.
- Poważnie? - Poważnie.
Wiem, ponownie tak szybko. Co powiedzieć?
Ciągle się czegoś boję.
Zawsze miałem skłonność do fobii.
Niepokoiło mnie multum rzeczy.
Prądy morskie, Mikołaje w multipleksach,
przebywanie sam na sam z dzieckiem.
Ale to, czego boję się najbardziej, nawet bardziej niż zombich...
to jebane klauny.
Kiedy boisz się wszystkiego, przestajesz wychodzić z domu.
Coś takiego dopadło mnie przed Zombielandem.
Piątkowy wieczór, trzeci tydzień w domu.
World of Warcraft, wieża z kartonów po pizzy.
Code Red Mountain Dew.
Duma - brak.
Godność - dawno i nieprawda.
Dziewictwo - można deliberować.
Gładko.
W całym swoim życiu chciałem jedynie znaleźć dziewczynę
i zakochać się. Przedstawić ją rodzicom.
A ponieważ moi starzy są takimi samymi paranoikami jak ja,
to może ona przedstawiłaby mnie swoim rodzicom.
W końcu trafiłbym do zdrowo funkcjonującej rodziny.
408!
Proszę! Jest tam kto? Nagły wypadek!
Zwykle nie otwieram drzwi na odgłos paniki,
ale sąsiadka spod 406 jest odjazdowa.
Dziękuję.
Miło mi cię poznać.
Trzymaj.
- Mountain Dew? - Tak. Code Red.
I Golden Grahams. Prosto z torebki, chrupiące.
Mów, co się wydarzyło.
Był bezdomny i chory.
Wracałam z baru. Rozmawiałam przez komórkę.
I wtedy on zaczął biec sprintem w moim kierunku.
Nie biegł, sprintował.
Pomyślałam, że przed kimś ucieka.
Albo kogoś goni. Całkowicie mu odwaliło.
Może jakiś ćpun.
Nie powiedziałam ci jeszcze najgorszego.
Tak?
Chciał mnie ugryźć.
Masz rację, to jest najgorsze.
Przepraszam. Okropnie się wystraszyłam.
Nie, nie. Powinnaś się bać. Bezdomny chciał cię pożreć.
To bardzo dobry powód, sensowny.
Mnie przerażają absurdalne rzeczy. Klauny z czerwonymi nosami.
Albo ściereczki do wycierania brudnych stolików w restauracji.
Naprawdę?
Posłuchaj, jestem tu dla ciebie.
Dopóki będziesz obok, nie wyjdę z mieszkania.
Pozwolisz, że się zdrzemnę.
Oczywiście.
Dziękuję.
Pomijając rozpalonego, bezdomnego kanibala,
jestem w siódmym niebie.
Zawsze chciałem założyć dziewczynie włosy za ucho.
Dobranoc.
O mój Boże.
Dobrze się czujesz?
Dobra.
Przestań.
Co robisz?
Nie zbliżaj się, 406. Nie chcę cię skrzywdzić, ale...
Cholera.
O mój Boże. Bez kitu, zajebiście przepraszam.
Sami widzicie. Nikomu nie można ufać.
Pierwsza dziewczyna w moim życiu chciała mnie zjeść.
Proszę.
Posłuchaj mnie, 406.
Jeśli tam jesteś...
Jesteś chora, rozumiesz?
Zasada nr 2: PODWÓJNE DOBICIE
To była moja pierwsza scysja z plagą XXI wieku.
Pamiętacie chorobę szalonych krów?
Z szalonej krowy powstał szalony człowiek, a z niego szalony zombi.
Wirus powodował puchnięcie mózgu i wysoką gorączkę,
nienawiść, agresję oraz wielką chcicę na małe co nieco.
Ty kierujesz, ja pcham.
Dobra.
Podobno jest miejsce nieskażone tym syfem.
- Na wschodzie? - Tak. Też to słyszałeś?
Tutejsi mówią, że na wschodzie. Tamci, że na zachodzie.
To banialuki.
Jesteś jak pingwin na biegunie północnym,
który słyszy, że na południowym jest fajnie o tej porze roku.
Na biegunie północnym nie ma pingwinów.
Chcesz poczuć moc mojego ciosu?
Więc jak myślisz?
Kiedy ostatnio przetykałem rurę?
Kiedy miałeś 20 palców?
- Trzepałeś Madzi bobra. - Jakiej Madzi?
Strzelałeś patelnię. Zapinałeś w kakao, dziękując Jezusowi.
Uprawiałem miłość?
Po prostu seks.
Trzy tygodnie temu. Na pace FedExa.
- Pierdzielisz. - Nie, ja...
Kierowałem się na wschód, ona na zachód.
Tył auta był naszym azylem. Wszędzie leżały paczki.
- Jak miała na imię? - Beverly.
Beverly Hills.
Pies na baby.
A ty?
Ja?
O mój Boże.
Aż robi się niedobrze... znaczy przykro...
Znaczy myślisz, co byś teraz robił, gdyby to wszystko się nie wydarzyło.
Byłbyś w ogródku, uganiałbyś się za świetlikami.
A zamiast tego...
- Przez to czujesz się... - Głodny.
Martwię się o ciebie.
Cokolwiek czekało na ciebie w Columbus, zapewniam,
że nie wygląda ładniej niż koleżanka wcinająca te zwłoki.
Tallahassee miał chore poczucie humoru, gdy chodziło o zombich.
Nie są to najurokliwsze stworzenia, ale on ich szczerze nienawidził.
Większą obsesję miał tylko na punkcie Twinky.
W jakiś sposób przypominały mu nie tak odległe czasy,
kiedy wszystko było proste i mniej psychopatyczne.
Wyglądało na to, że gdy przypomni sobie ten smak z dzieciństwa,
to świat znów będzie niewinny i wszystko wróci do normy.
Ma potencjał.
Chryste Panie.
Stanowisz zagrożenie.
Będziesz ryzykować naszym życiem dla Twinky?
W tamtym markecie jest cała skrzynia Twinky.
Nie jakaś tam skrzynia, lecz ostatnia w całym wszechświecie.
Wierz lub nie, Twinky mają termin ważności.
Niedługo Twinky-mometr... pokaże zero.
Albo rybki, albo pipki.
W kwestiach zombi Tallahassee był nie do wypierdolenia.
Nieustraszony. Zdeterminowany.
Cóż mogę rzec? To jak... jak sztuka.
Jaka śliczna facjata.
Jeszcze nie!
Teraz!
Dzięki.
Upomnę się.
- Jesteś niesamowity. - Wiem.
Twinky.
Wielki jest.
Chodź, gigancie. Popracuję nad tobą ciut dłużej.
Nieźle sobie pofolgowali.
Są tacy grubi.
Chyba powinniśmy iść...
Myślałem jedynie o tym, jakie mam szanse?
Kolejna potencjalna żona, którą można przedstawić rodzicom.
Szybko.
Czyjeś włosy mogą lada chwila zostać założone za ucho.
Dogonię was.
Zasada nr 22.
Zawsze miej drogę ucieczki.
To siostry. Młodsza została ugryziona.
- Zachowuj się normalnie. Nie wystrasz jej. - Dobra.
Columbus.
Witchita, Little Rock.
Zrobiłeś to wszystko dla Twinky?
Nie, nie, to on. Ja jestem bardziej jak Sancho Pansa.
- Chyba nie zostało jej dużo czasu. - Wiem. Ona także.
Szukamy jakiegoś wyjścia.
Nie, nie. To tylko mała dziewczynka.
Nie rozmawiajcie o mnie, jakby mnie tu nie było.
Wybacz.
Wiem, że jesteś bardzo chora.
- Ale twoja siostra chce, abym... - To nie jest jej dycyzja, tylko moja.
Złożyłam obietnicę.
Pożegnałyśmy się wcześniej, ale nie miałyśmy broni.
- Nie wiadomo. Może istnieje lekarstwo... - Brak ci jaj!
Daj strzelbę jemu.
Czekaj.
Ja to zrobię.
- Kocham cię. - I ja ciebie.
Pomóc ci?
Skoro proponujesz... Weźmiemy broń, kluczyki, amunicję.
Ewentualnie, gumy bez cukru.
Co jest, kurwa?
Zaczekajcie. Dlaczego to robicie?
Lepiej, jeśli to my nadużyjemy waszego zaufania niż odwrotnie.
No jasne. Pierwsza normalna dziewczyna po tylu kilometrach,
i od razu robi ze mnie idiotę, kradnie mi broń i jeszcze mówi, że nie można mi ufać.
- Brawo, geniuszu. - To ty dałeś jej broń.
Ale przygłupy.
- Unikać lusterka. - Wyluzuj. Mnie wzięli za zombi.
- Co ja bym dała za prysz... - Nie wymawiaj słowa "prysznic".
Dopiero jak dojedziemy.
- Myślisz, że to prawda? - Co?
- To o Pacific Playland. - Zero zombich.
Jedyne miejsce na zachód od Waco.
Zaufaj mi.
Więc jedzie kolażówką, jak te w Tour de France.
Pedałuje, z głową zombi utkwioną w mechanizmie.
- Wiruje wkręcona w łańcuch. - Odjazdowe.
Ale czy to rozwałka tygodnia. Raczej nie.
Widziałem jednego budowlańca, to nie jest ściema.
Jedzie sobie walcem, a przed nim zombi... Zwijałeś kiedyś tubkę pasty do zębów?
Jasne. Zawsze to robię.
Głowa zombi była jak zakrętka.
Jesteś jednym z tych, co zawsze mają lepszą historyjkę?
Nie.
Gorszej niż twoja chyba nie słyszałem.
Znajdźmy to auto.
Nie miałem takich kłopotów, zanim się nie pojawiłeś.
Z kolesiem pogrywaj dowolnie, ale jego cadillac to jebana świętość.
- Fajny van. - Rzeczywiście milusi.
Piękny van.
Tallahassee wierzy, że trzeba wyładowywać negatywne emocje,
bo inaczej postrada się resztki rozumu.
Skoro jest szczęśliwy i nie musi okładać łomem mnie,
niech się wyszaleje.
Chcę swojego cadillaca!
Głupie małe dziwki!
Chyba coś naciągnąłem. Zasada nr 18: ROZGRZEWKA
Jesteśmy na tyle sprytni, by odwalić taki szwindel?
Czemu się zawahałeś?
Wolałbyś być sprytny, czy mieć szczęście?
Tylko popatrz.
Puszczaj.
- Fajne. - Łapiesz przekaz?
Zasada nr 31: SPRAWDZAĆ TYLNE SIEDZENIE
Dziękujmy Bogu za ciemnogród.
To jest bardzo duża terenówka, a to są bardzo duże giwery.
Naciesz się.
Jeśli szukasz zemsty, nie zapomnij wykopać dwóch grobów.
Dwa groby. Po jednym dla małej i dużej laseczki.
Jesteś przerażająco szczęśliwy.
Może podarujmy je sobie i jedźmy do domu.
Chcesz rozmawiać o domu?
Dla mnie domem był szczeniaczek Buck.
Najsłodszy piesio na świecie.
Pierdolone zombi.
Straciłem go i nigdy nie odzyskam, więc...
Szukam nowego domu.
Może jutro...
będę pływać na golasa w rzece Yellowstone.
Huśtać się na żyrandolu u Playboya, ale dziś...
6-litrowy Vortex V8.
Pudełko amunicji i cholerne Twinky.
Ciesz się małymi rzeczami.
Raczej nie słucham rad od kogoś, kto wygląda jak kowboj z kreskówki,
ale tę sobie zapiszę.
Zasada nr 32: CIESZYĆ SIĘ MAŁYMI RZECZAMI
POMOCY
Dla mnie to pułapka.
Zaczekaj tu. Podjedź na mój sygnał.
Chyba ich nie zastrzelisz?
Chyba że strzelą pierwsze.
Oby tylko strzeliły.
Zasuwają na piechotę.
Pewnie na zachód.
Jedź powoli. Miej oczy szeroko otwarte.
- Siedzą z tyłu, nie? - Tylko ja.
Przepraszam. Przyczaiła się jak tygrys.
Zostałeś uprowadzony przez 12-latkę?
Dziewczyny dojrzewają szybciej. Jest bardziej dojrzała niż ja w jej wieku.
12 to teraz jak 20. Pistolecik, proszę.
Jakbyś miała zamiar go użyć.
Nie zabijaj mnie z mojej broni!
Te brutalne gry wideo.
Dzięki.
- Teraz zatrąb. - Co?
Zatrąb!
Twoja siostra, i moja broń. Cześć.
Niefart.
Wysiadać z wozu.
Fajna ta strzelba.
Nawet ją polubiłem.
Nie jest typową wredną zdzirą.
Jeszcze przed Zombielandem, Witchita robiła w bambuko takich jak my.
- Czego szukasz? - Pierścionka zaręczynowego?
Zdjęłam go, żeby zatankować. Myślałam, że jest w torebce, ale musiał wypaść.
- Jestem już spóźniona na lot. - Słuchaj.
Znajdę pierścionek i wyślę ci go FedExem.
- Wynagrodzę cię. - Nie wygłupiaj się.
3 tysiące dolarów. Jest wart więcej niż moje auto.
Daj mi swój numer.
Znajdę go.
Już zaczynam szukać.
Jakbym nie miał nic innego do roboty...
Też byłem zaręczony.
Ale już nie jestem.
Cześć.
Obyś zdążyła na swój lot.
Musi gdzieś tu leżeć. Ona jest w samolocie.
Oddzwonię.
Znalazłaś mój pierścionek.
Dzięki, wszędzie go szukałem.
- Twój? - Przyjaciółki. Wyślę go jej.
Dostanę znaleźne?
40. 60. 80. I 400 dolców.
To wszystko. Tyle mam w kasie.
Bardzo kogoś uszczęśliwiłaś.
Ty też.
Nieźle.
Ile jeszcze zostało?
Sprawdzę.
Powinno starczyć do Kalifornii.
- Dostanę kiedyś taki? - Za jedyne 30 dolców całkiem szybko.
Zadziwiające jak daleko można zajechać dzięki sztucznej biżuterii i nastawieniu.
Całe szczęście, że nie zostawiły nas gdzieś na poboczu.
Dzięki, Witchita. Little Rock.
Przestańcie, kurwa! Ścigają nas wygłodniałe bestie.
Mało mamy problemów?
Ukradły mi Hummera. Nie można im ufać. Darujcie.
Nie możemy po prostu napierdalać w kalambury lub inne gówna,
jak normalni Amerykanie?
Ja pierdolę!
Wiem.
Zachowam się jak dorosły.
Dobrze.
Więc dokąd jedziecie?
Do Pacific Playland.
- Park rozrywki? - To poza LA.
Tak, byłyśmy tam kiedyś.
Przejebana miejscówka.
Bawiłem się tam jak nigdy.
- Świetna rozrywka dla całej rodziny. - Tak.
Jeździłem tam jako małolat. Teraz jest poza sezonem.
Słyszeliście? Tam nie ma zombich.
Słyszeliśmy.
Może cię nie zastrzelę, jednak nadal straszliwie mnie wkurwiasz.
Nie mam zamiaru bawić się z tobą w Pacific Playland.
- Można przywyknąć. - Powaga?
- Nie. Jest gorzej. - Może zagrajmy w "cisza na morzu", co?
Miałem zapytać...
- Słyszałaś coś o Columbus w Ohio? - Wiesz, na czym polega ta gra?
- Wybacz. - Grają w nią właśnie w Columbus, Ohio.
To miasto duchów. Doszczętnie spłonęło.
Jesteś z Columbus?
Przepraszam.
Nie zdawałam sobie sprawy...
Nie wiem, co jest bardziej tragiczne.
Czy to, że straciłem rodzinę, czy że nigdy tak naprawdę jej nie miałem.
Nie mogę już udawać, że to czego szukam odnajdę wracając do domu.
Ja nie mam domu.
Możemy... podwieźć cię.
Sam zobaczysz. Może odnajdziesz innych...
Wiedziała, co czułem.
Wszyscy jesteśmy sierotami w świecie Zombielandu.
Pacific Playland to szalony pomysł.
Dawno przestała być dzieckiem.
Ciężko dorastać w Zombielandzie.
Tak to już jest.
Możesz wziąć tę terenówkę.
Mam nadzieję, że odnajdziesz tych, których szukasz.
A kiedy ich znajdziesz, nie opuszczaj ich.
Nie dlatego, że nie miałem dokąd pójść,
ale dlatego, że wtedy stało się dla mnie jasne,
że kimkolwiek była ta dziewczyna,
chciałem być tam, gdzie ona.
Musimy niedługo gdzieś zjechać. Muszę rozprostować gnaty.
"Wpadajta i kupujta". Tak, to rozumiem.
Dobre, ale co robimy, do diabła?
Zróbmy to dla niego. Zaufaj mi.
Zaczekajcie.
Kto chce iść pierwszy?
Naprawdę chciałem zaimponować Wichitcie,
ale byłoby to bezpośrednie naruszenie Zasady 17,
może najważniejszej ze wszystkich:
"Nie strugaj bohatera."
Może ty?
Czemu nie?
Jak myślisz, "Truposz Tygodnia"?
Blisko, ale nie będzie fanfar.
"Truposza Tygodnia" wygrała siostra Cynthia Nickelbacher.
Biedny, płaski gnojek.
- Perfumy? - Co?
To perfumy?
Woda kolońska.
Myślę, że to... "L'ancome Magnifique".
Mów jeszcze głośniej. Może usłyszą nas w Santa Fe.
O mój Boże.
Myślisz o wyruchaniu Wichity.
Nie ma sprawy. Przez ostatnie 24 godziny ruchała nas obu.
Powodzenia.
Zacznę swoje przeprosiny od powiedzenia, że jesteś wspaniałym człowiekiem,
o wielkich możliwościach...
Zazwyczaj tłukę na kwaśne jabłko za mniejszą zniewagę, niż ta.
Nie wątpię.
- Oberwiesz na pół gwizdka. - Dziękuję.
Śmiało, rozwal następną.
Spoko.
Czy to nie przyjemne?
Czasem Tallahassee ma rację. Trzeba cieszyć się małymi rzeczami.
Nawet jeśli oznacza to zniszczenie całego mnóstwa małych rzeczy.
Czuję perfumy.
- Nie wiesz kim jest Willy Nelson? - Nie.
- Willy... Nelson. - Tak, nie... nie wiem.
Golę się co rano, a koło 16.30 zaczynają odrastać.
Nie wiem jak to nazwać. Chyba przedwcześnie dojrzałem.
To autostrada, możesz jechać 100 km/h, ale nie przekraczaj 120 km/h.
Nie powinniśmy przekraczać 35 km/h.
Nie przejmuj się martwymi punktami. Niech się inni martwią.
Nigdy nie zapinasz pasów, czy tylko podczas długich podróży?
Wszędzie jest pełno zombich. Moje najmniejsze zmartwienie to...
- To prawda. - zapinanie pasów.
Tak, ale nie! Nie jest!
Jest sławna tylko jako Hanna Montana, kiedy nosi perukę!
Tak, dobra.
Więc...
- To daje poczucie wolności. - Tak.
Po raz pierwszy, od bardzo długiego czasu, dobrze się bawimy.
Nawet jeśli mieliśmy różne strategie na przetrwanie,
zdecydowaliśmy trzymać się razem do Pacific Playland.
Myślę, że zaburzenia snu,
to teraz problem zdrowotny numer 1 w Ameryce.
Nie. Myślę, że to problem numer 2.
Numer 2.
Cudownie.
Mówię tylko, żebyśmy znaleźli nocleg.
Mam pomysł.
Jesteśmy w Hollywood. Prześpijmy się z klasą.
Bierz mapę.
Chodź!
Pośpieszcie się!
Na tej ulicy mieszkają chyba wszyscy, którzy kiedyś grali w jakimś filmie.
Myślisz, że co robimy na 90210, "Sally"?
Zdawało mi się, że Tom Cruise mieszka w ładniejszym miejscu.
To klasa B w porównaniu z tym, co dla was mam, ludzie.
Jedziemy do człowieka numer 1 ze złotej listy.
Do kogo?
Zobaczycie.
Kim jest wielki "BM"?
To nie Bob Marley.
To miejsce jest niesamowite.
Panie i panowie, witajcie w rezydencji...
Billa Murraya.
Bill Murray.
Niemożliwe.
Ten facet ma bezpośredni dostęp do mojego wyzwalacza śmiechu.
Kto to jest Bill Murray?
Jeszcze nigdy nie przyłożyłem dziecku.
To jak zapytać: "Kto to jest Gandhi".
Kto to jest Gandhi?
Ma 12 lat.
- Nie ma Twinkies. - Niech to szlag!
Widzisz? Mówiłam, żeby jechać do Russella Crowe,
- ale nikt nie słuchał! - Bądźcie ciszej, dobra?
Możemy nie być tu sami.
Tallahassee, Wichita, sprawdźcie tam.
Little Rock, chodź ze mną.
Czemu mam iść z nią?
Ciągnie się w nieskończoność.
Chodź tutaj.
Ma prywatne kino?
Udzielę ci lekcji na temat Billa Murraya.
Tu sypiał król.
Zamawiam łóżko.
Dla mnie i tak za miękkie.
POGROMCY DUCHÓW
Niesamowite. Zaraz się dowiesz do kogo zadzwonić.
Do Pogromców Duchów.
Chwytliwa melodia.
Chodź.
Pomóż mi zdjąć buty. Dalej!
Pomóż mi zdjąć buty. Dobra, poradzę sobie sam.
Billu Murray, jesteś zombi?
O Boże! Ależ pali!
Nie jesteś zombi. Mówisz. Co to...?
Nic ci nie jest.
Pewnie, do diabła!
Przepraszam, nie wiedziałam, że to prawdziwy ty.
O co chodzi z tym wszystkim?
Próbuję wtopić się w otoczenie, sam wiesz.
Zombi nie atakują innych zombich.
Kumpel od charakteryzacji mnie nauczył.
Skrobia kukurydziana, jagody, trochę cieknącego syropu.
Pasuje do mojego stylu życia. Lubię wyskoczyć i poszaleć.
Właśnie wróciłem z golfa na Rivierze.
Po prostu sobie wszedłem. Ani żywej duszy.
Cholera jasna! Bill pierdolony Murray!
Musiałem to z siebie wyrzucić. Nie mogłem się powstrzymać.
To takie niewiarygodne.
Pewnie wciąż ktoś ci to mówi. Może nie ostatnimi czasy,
ale jestem wielkim fanem.
Każdy twój film widziałem milion razy.
Lubię nawet twoje role dramatyczne. Po prostu wszystko.
Sześcioro ludzi zostało na świecie, a wśród nich Bill pierdolony Murray.
Nie masz tak na drugie.
Oglądam twoje filmy od kiedy zacząłem walić gruchę...
Oczywiście to nie ma związku.
"Były ogrodnik został mistrzem świata." >> Z filmu "Caddyshack" <<
Od tego jesteśmy.
Kocham cię, Bill. Kocham cię.
- Dziękuję. - To ja dziękuję.
Gapisz sie na mnie. To tylko peruka.
Przepraszam, ale wygląda pan dokładnie jak Eddie Van Halen.
Właśnie go widziałem.
- Naprawdę. - Tak.
- Gdzie? - Na kręgielni w Hollywood.
I co?
- Jest zombi. - Ale kicha.
Może ugoszczę was w zachodnim stylu?
Podać wam coś? Na co macie ochotę?
Jedwabisty, prawda?
Szybciej, szybciej. Jest na suficie.
Łapcie go.
- Ładujemy, Ray. - Do zobaczenia po drugiej stronie, Pete.
Ale paskudny. Wygląda jak Slimer.
Nie krzyżuj promieni! Nie chcę go rozpaćkać!
Nie krzyżuj promieni!
Ma jakieś 10 metrów i waży około 300 kilogramów.
Wielki Twinkie.
Twoja siostra nie ma nikogo? Żadnych związków na odległość?
- Nie. - To dobrze... dobrze.
Gdyby miała jakiś typ, wiesz... można mieć typ.
To jaki?
- Lubi niegrzecznych chłopców. - Naprawdę?
- Tak. - Super.
Co...
Co?
- Więc Columbus to cykor? - Jest jak mały króliczek.
Pójdę po nich.
Patrzcie na to.
Już w porządku. Dorwałem go.
Tak się witacie tam, skąd pochodzisz?
O mój Boże. Nie wierzę. Zastrzeliłem Billa Murraya.
- Panie Murray... - Po prostu Bill.
- Bill. - Tak?
Chyba nie dam rady tego zaszyć.
Dzięki za troskę.
Myślisz, że wyjdziesz z tego?
Nie.
Jeśli to coś dla pana znaczy, to bardzo mi przykro.
- To było instynktowne. - To moja wina.
Zawsze byłem kiepskim kawalarzem.
Żałuje pan czegoś?
Być może "Garfielda".
Przepraszam. To silniejsze ode mnie.
- Ale to smutne. - Tak.
Cholera.
Chwileczkę.
To dubeltówka.
Dobra.
3, 2, 1...
- Chcecie gumę? - Tak.
Tak.
- Darmowy parking. - Tak.
Co przypadkiem jest najlepszą rzeczą w Zombielandzie.
Najlepsza rzecz w Z-landzie? Koniec z odświeżaniem profilu na Facebooku.
"Rob Curtis szykuje sprzęt na piątek". Kogo to obchodzi?
Najlepsze jest to, że nie trzeba spłukiwać kibla.
Bajka.
A najgorsze w Z-landzie?
Poza tym, że zastrzeliłem Billa Murraya?
Wiadomo... straciłem Bucka.
To jego szczeniaczek.
Coś wam powiem.
Nigdy nie sądziłem, że mógłbym pokochać coś tak, jak Bucka.
Od kiedy się urodził, po prostu straciłem dla niego głowę.
Przykro mi.
Był moim odbiciem.
Miał moją osobowość, mój śmiech, mój apetyt.
Śmiech? I wówczas pojąłem.
Było mi wstyd, że tyle mi to zajęło.
Ja, z najlepszą kondychą w interesie, zdałem sobie sprawę,
że nie jedyny przed czymś uciekałem.
Proszę. Smacznego.
Polać syropem?
Razem oklejaliśmy ten portfel samoprzylepcem.
Odbierz mężczyźnie syna, a nie będzie miał już nic do stracenia.
Ostatni raz rozkleiłem się tak na "Titanicu".
Cześć.
Podpowiedź?
Powolny wydech...
i ciągniesz za spust.
- Nie chcę pić sama. - W porządku.
Rocznik 1997.
Georges?
Nie uczyłem się francuskiego. Georges de Latour?
- 97? - Tak.
- To był dobry rok? - O mój Boże.
Świetny rok. Żartujesz?
Obejrzałam swój pierwszy film dla dorosłych.
- "Anakondę". - "Anakondę"...
Zrobiłam pierwszy tatuaż. Morświna.
- Serio? - Nieprawdziwy.
Pierwszy raz się całowałam.
Scotty Lynch.
Używaliście języczków?
Może.
- Jesteś zazdrosny o Scotty'ego Lyncha? - Owszem, jestem.
Właściwie to jestem zazdrosny o twój cały 1997 rok.
Mój...
Pierwszy raz byłem u ortodonty. Drań założył mi aparat mocowany na głowie.
- Dostałem pierwszą "czwórkę". - O nie.
Przerażające jak "Anakonda".
Zajęcia na stolarni, które i tak nie zaliczały się do lekcji.
Pierwsza potańcówka w szkole. Dziękuję.
C.D. Hawkins, więc to dziewczyny prosiły chłopaków.
- Żadna cię nie poprosiła? - To był ich wybór.
- Ale suki. - Wiem.
Nie. Nie może być... wiesz co?
W imieniu wszystkich ósmoklasistek, chciałabym ci to wynagrodzić.
Wyluzuj się, Scotty jest historią.
Nie wiem nawet jak masz na imię, ale jest bardzo przyjemnie.
Wiesz, tak między nami mówiąc,
jesteś całkiem słodki.
Tak sądzisz?
Cóż, może nie jesteś twardzielem,
ale dalibyśmy radę.
Poważnie?
Albo przynajmniej pozwoliłabym ci się pocałować.
Pomożesz mi przesunąć kanapę?
Robię fort.
Tak chyba będzie najlepiej, bo...
Lubię cię, Columbus, ale...
siostra i ja zrobimy wszystko, żeby przeżyć, więc...
Miałem nadzieję, że Wichita tylko gra niedostępną.
Lecz okazało się, że była bardziej nieufna niż ja,
kiedy obudziłem się następnego ranka, a ona odjeżdżała.
Jesteś jak gigantyczny robot blokujący fiuty,
skonstruowany w pieprzonym tajnym laboratorium.
Nie wierzę, że prawie go pocałowałam. Jaką mamy zasadę?
- "Nikomu nie ufać, tylko sobie." - Tylko sobie.
Tak... tylko sobie.
Właśnie przeżyłaś apokalipsę zombich i przemierzyłaś pół kraju.
- Dokąd się wybierasz? - Ruszam do Pacific Playland!
Sezamie, otwórz się.
Oto cały problem z przywiązywaniem się do kogoś.
Kiedy go zabraknie, czujesz się zagubiony.
Obecność Tallahassee nie była pociechą. Czułem się jeszcze bardziej samotny.
I tak nie strzeliłbyś gola.
Nie dobierałeś jej się do majtek, zanim nie przyszedłem.
Dlatego nie dopuszczam ludzi zbyt blisko. Można się tylko oparzyć.
Skoro tak mówisz.
Meksyk.
Wiesz jak tam mówią na Twinkies? "Los Submarinos".
Wyruszam tam, przyjacielu.
Jak sobie chcesz.
O nie.
Jadę za Wichitą.
Czytałeś książkę: "Ona wcale na ciebie nie leci"?
Nie możesz być taki łatwy.
W dupie to mam. Chcę z nią być.
Dobrej zabawy w Meksyku.
Dalej! Szybciej!
Wskakuj!
Szybciej, ruszaj!
Jedź! Jedź!
Liczę do trzech. Raz, dwa...
Trzy!
Nic ci nie jest?
Chodź, pośpiesz się, wstawaj. Idziemy.
Tam!
Cóż, ja...
Nie jestem mistrzem ceremonii pożegnalnych, więc...
Żegnaj, mała świnko.
Kompletna porażka.
Ukradłeś kwestię z filmu.
Pozdrów ode mnie dziewczyny.
Ich zdjęcia też były w czyimś portfelu.
Ładuj się, cyrkowcu. Przejedźmy się kolejką górską.
Dzięki.
Biegnij!
Nie jest tak fajnie jak kiedyś.
Strzel w panel sterowania!
- Columbus. - Tallahassee.
Chyba tym razem mogą naprawdę potrzebować naszego wsparcia.
Zapnij pasy.
Zapięte.
Albo rybka, albo pipka.
Jasna cholera.
PODWÓJNE DOBICIE
Mama zawsze mi mówiła, że pewnego dnia będę w czymś dobry.
Pomyślałby ktoś, że będzie to mordowanie zombich?
Wątpię.
Spójrz.
Lepiej zastanówmy się jak ich przeprosimy.
O nie. Nie.
O mój Boże.
- Są tam. Nic im nie jest. - Więc na co czekasz?
To twoja laska.
Chodźcie tu! Chcecie kawałek Tallahassee?!
Chodźcie głodomory!
Tallahassee jest pyszny o tej porze roku!
Dawajcie!
Chodźcie, paskudne dranie!
Ja pierdzielę.
Skurwysyny.
NAWIEDZONY DOM
Cholera, koniec amunicji.
Bingo!
O tak!
Kolejny!
Cholera.
Wichita! Little Rock!
Pośpiesz się!
O mój Boże.
Patrzcie na tego pierdolonego klauna.
Wiadomo.
To musiał być klaun.
I to musiała być Wichita, żebym w końcu zrozumiał,
że pewne zasady są po to, by je łamać. Zasada nr 17: STRUGAJ BOHATERA
Albo rybka, albo pipka.
Pierdolić klauniora.
Dzięki.
Wichita?
Dobra.
Christa.
Dobra, chodźmy już stąd.
W końcu zaliczył lizanko.
Nieźle jak na takiego małego suchoklatesa.
Gdzie jest Floryda?
SMAŻONE TWINKIES
Chyba wiem.
Gdzie jesteście, gąbczaste zielone smakowite skurczybyki?
Gdzie jesteście?!
Za każdym razem kicha!
Jezu Chryste.
Chcesz Sno-Balls albo coś?
O Boże.
Słowa to za mało, by wyrazić...
Zabiłem je.
Może wydłubiesz śrut albo objesz dookoła?
Dobra.
Nie!
Nie.
Nie!
Taką miałem minę, gdy zdałem sobie sprawę,
że te dwie spryciary w wielkiej czarnej bryce...
i facet w kurtce z wężowej skóry, są bliżsi czemuś,
czego zawsze pragnąłem, ale nigdy naprawdę nie miałem.
Rodzinie.
Ja ufałem im, a oni zaufali mnie.
Zasada nr 32: CIESZYĆ SIĘ MAŁYMI RZECZAMI.
Tallahassee dostał swojego Twinkie.
I nawet, jeśli życie już nigdy nie będzie proste i niewinne,
gdy delektował się tym gąbczastym, zielonym, kremowym klockiem,
mieliśmy nadzieję. Mieliśmy siebie.
A bez innych ludzi? Cóż, równie dobrze można zostać zombi.
- Bardzo dziękujemy. - Łyknęliśmy to.
Bardzo śmieszne.
Zapamiętajcie sobie na przyszłość: wydolność, pasy...
A zbaczając z tematu,
odrobina kremu z filtrem nikomu jeszcze nie zaszkodziła.
Jestem Columbus, Ohio, z Zombielandu. Dobranoc.